April 2009. Toen we de officieel bouwplan van de architect kregen schrokken we ons een hoedje. Enkele correcties die we in de eerste instantie reeds verwerkt hadden doken plots weer op in de definitieve plannen. De beste man heeft ze weer veranderd en terug opgestuurd naar de gemeentebestuur van Heusden-Zolder. We zouden binnen een maand of twee reactie krijgen van de gemeente. Met een gerust hart konden we vertrekken naar Cuba en telden we geduldig af.
Juni 2009.Voorzichtig maken we plannen om terug op pad te gaan om offertes te vragen. Onze aannemer heeft een plan gekregen en zijn 'bouwbrein' maakt overuren, sterker nog, zijn voorbereiding zullen binnenkort ook starten. Echter, we hebben niks van de gemeente gehoord. Gepaard met een gezond portie ongeduldigheid en de advies van mijn goede collega Lydia heb ik naar de gemeente gebeld om stand van zaken te bevragen. Wat bleek? Het dossier is lopende, ze wachten enkel nog op het advies van Natuur en Bos. Jongens, mijn geluk kon niet op, want volgens de onvriendelijk dame aan de andere kant van de lijn was dit de voorlaatste stap in onze dossier. Laatste, de zege van het college van B&S!
Een week, om exact te zijn 24 juni, erop ben ik langs geweest bij de gemeente. Daar werd ik ontvangen door een dame die minder van zaken wist dan mijn versleten paar Nike Air Max. Gelukkig had zij het dossier bij zich. Enkele data viel mij op: 23 april (toen het dossier werd ingediend) en 5 mei (toen het dossier naar Natuur & Bos werd verzonden). Normaal gezien zou Natuur en Bos binnen een maand zijn advies moeten neerleggen. Ja knikte, onze jonge blonde ambtenaar.
"Dus binnenkort kunnen we een advies verwachten, meneer Peney"
"Maar, dat is meer dan maand geleden!! Kunt u de Natuur en Bos niet contacteren en vragen waarom het zo lang duurt? Zou ik erg appreciëren"
"Ja, Ja.."
Ik heb tal van keren gevraagd of ze Natuur en Bos konden contacteren en kreeg een nonchalante "Ja, Ja", dat volgens mij vrij vertaald mag worden als 'ik zal maar wat zeggen om het gesprek af te ronden'. Uit pure frustratie heb ik gevraagd naar de gegevens van de dienst en contactpersoon, want ik nam geen genoegen met haar onzin. Ik kreeg enkel een adres, wat genoeg is voor deze googlejunkie om het telefoonnummer te vinden.
Goed, de dag erna belde ik naar Natuur en Bos. En wat blijkt? Het advies is afgerond en verstuurd op 16 juni! Nu, het kan zijn dat het per post is verstuurd en De Post is niet altijd de snelste. En de interne postdienst van de gemeente is niet vies van zijn eigen portie slakkenwerk. De medewerker van Natuur en Bos kon mij wel vertellen wie het dossier heeft behandeld. Deze dame heb ik niet kunnen bereiken, maar zowel zij als de gemeente kunnen wel een ferme gesprek van mij verwachten.
U mag alvast aftellen naar een happy ending, zelfs al moet ik mijn vuist op tafel slaan totdat die happy ending komt. Damned!
Stilte voor de storm?
En, heeft u ons gemist? Ja ja.. het is een tijdje stil geweest op uw favoriete bouwblog (toch?) maar dat was niet zonder reden. We beloofden u allemaal op de hoogte te houden zodra we concreet nieuws hebben, maar dat is juist het probleem. We hebben al maanden geen concrete nieuws om te melden. Maar dat gaat snel veranderen. Althans dat hopen we toch.
Onze architect is bezig om de laatste scheve lijnen op de definitieve plan te gommem en de landmeter maakt overuren om het dossier deze week te sluiten. Als beide heren hun woord houden gaat het 'balletje' binnen nu en twee weken rollen. Heel concreet: de architect heeft alle nodige gegevens om het dossier te overhandigen bij de gemeente & we zijn in het bezit van het definitieve plan. Dat laatste is van cruciaal belang om nieuwe partners te zoeken.
Enige opluchting: we zijn rond met onze beglazing. Er is niks getekend maar we weten in ieder geval zeker met wie we gaan samenwerken.
Wordt vervolgd..
Onze architect is bezig om de laatste scheve lijnen op de definitieve plan te gommem en de landmeter maakt overuren om het dossier deze week te sluiten. Als beide heren hun woord houden gaat het 'balletje' binnen nu en twee weken rollen. Heel concreet: de architect heeft alle nodige gegevens om het dossier te overhandigen bij de gemeente & we zijn in het bezit van het definitieve plan. Dat laatste is van cruciaal belang om nieuwe partners te zoeken.
Enige opluchting: we zijn rond met onze beglazing. Er is niks getekend maar we weten in ieder geval zeker met wie we gaan samenwerken.
Wordt vervolgd..
We zijn gekidnapped en..gestalkt!
Het was een zondag, begin van de avond rond een uur of half zes op een redelijke mooie dag in december. We reden op een nader te vergeten grote baan in Dilsen toen ons oog is gevallen op een grote keukenzaak. Gepaard met alle goede bedoelingen, nieuwsgierigheid en vooral onze bouwkundig toekoemst in het achterhoofd zijn we naar binnen gegaan. Mooie keukens gezien, prachtige steentapijt.. al met al voer voor onze bouw ideologie. Het is dan dat we werden aangesproken door een goed verzorgde madamme die bereid was om niet alleen onze vragen te beantwoorden maar ook onze 'droomkeuken te tekenen'. Voilà, niks aan de hand toch? En tekenen deed ze! En ze gaf advies aan de lopende band. Onze keuken zou misschien te duur zijn, maar ze was bereid om met wat meedenk werk enkele oplossingen aan te bieden. Al vroeg in het gesprek heeft de madam al duidelijk gemaakt dat ze haar best voor ons ging doen en ja, liefst een contract wilde tekenen. "De prijs blijft toch 2 jaar vast en je kan tot de dag van plaatsing alles in uw keuken veranderen"; aldus de olijke madamme. U voelt de bui al hangen, he? Iets na zeven was het tijd om even naast de toog te hangen en onze voorlopige bouwplan heeft zijn intrede gemaakt.
Gedurende het gesprek kregen we vaak wijn aangeboden, iets wat geniaal is voor een gezellig gesprek maar niet bepaald voor zakelijk onderhoud. Eylem moest geen wijn (ze moest rijden) en ik deed met haar mee (ik heb op hun verzoek wel een flinke schade aangebracht aan hun koffie voorraad) Ondertussen waren we al twee uur bezig en mevrouw had geen moeite om haar werkdag ernstig te verlengen om ons te helpen. Ze maakte duidelijk dat zij voorlopig maar verder moesten werken. Onze subtiele hints ("moeten we anders volgende week terugkomen?") en explicitie waarschuwingen ("vandaag gaan we niks tekenen he") mochten niet baten. Inmiddels was de winkel leeg, de andere medewerker was ook aan de toog en had de wijn fles(sen) wijselijk al gevonden.
Rond half negen kwam de 'Joost', de baas. Toegegeven, deze man had snelle en zelfs efficiente oplossingen voor enkele knelpunten waar onze madamme niet heen kon zonder 'dat het te duur zou worden'. Het is ook hij dat ons had aangeboden om de keuken in 3D te tekenen. De beste man had alles in 3D gezet behalve de kookeiland en het resultaat mocht wezen. Maar goed, inmiddels was het al bijna half tien en men was te laat om nog mossels te bestellen. Einde oefening en we mochten eindelijk naar huis met een afspraak voor de week erna.
We waren unaniem eens dat deze mensen te opdringerig waren en het is te vroeg om serieus al een keuken te kiezen. Het nonchalante info opvragen zat er niet meer in, dus we zijn niet teruggegaan naar de keukenzaak. Ik heb een poging gedaan om te bellen maar niemand nam op. Einde verhaal? Nee, nee, nee... ze haden die dag nog 2 maal gebeld. Door de week hadden ze ook nog 2 maal gebeld. En zelfs de week erop hebben zij nogmaals gebeld. Eylem had ze al bij eerste telefonische contact duidelijk gemaakt dat we niet verder met hun willen gaan en ook niet van plan waren om maar iets te tekenen.
Gedurende het gesprek kregen we vaak wijn aangeboden, iets wat geniaal is voor een gezellig gesprek maar niet bepaald voor zakelijk onderhoud. Eylem moest geen wijn (ze moest rijden) en ik deed met haar mee (ik heb op hun verzoek wel een flinke schade aangebracht aan hun koffie voorraad) Ondertussen waren we al twee uur bezig en mevrouw had geen moeite om haar werkdag ernstig te verlengen om ons te helpen. Ze maakte duidelijk dat zij voorlopig maar verder moesten werken. Onze subtiele hints ("moeten we anders volgende week terugkomen?") en explicitie waarschuwingen ("vandaag gaan we niks tekenen he") mochten niet baten. Inmiddels was de winkel leeg, de andere medewerker was ook aan de toog en had de wijn fles(sen) wijselijk al gevonden.
Rond half negen kwam de 'Joost', de baas. Toegegeven, deze man had snelle en zelfs efficiente oplossingen voor enkele knelpunten waar onze madamme niet heen kon zonder 'dat het te duur zou worden'. Het is ook hij dat ons had aangeboden om de keuken in 3D te tekenen. De beste man had alles in 3D gezet behalve de kookeiland en het resultaat mocht wezen. Maar goed, inmiddels was het al bijna half tien en men was te laat om nog mossels te bestellen. Einde oefening en we mochten eindelijk naar huis met een afspraak voor de week erna.
We waren unaniem eens dat deze mensen te opdringerig waren en het is te vroeg om serieus al een keuken te kiezen. Het nonchalante info opvragen zat er niet meer in, dus we zijn niet teruggegaan naar de keukenzaak. Ik heb een poging gedaan om te bellen maar niemand nam op. Einde verhaal? Nee, nee, nee... ze haden die dag nog 2 maal gebeld. Door de week hadden ze ook nog 2 maal gebeld. En zelfs de week erop hebben zij nogmaals gebeld. Eylem had ze al bij eerste telefonische contact duidelijk gemaakt dat we niet verder met hun willen gaan en ook niet van plan waren om maar iets te tekenen.
En dit is de bouwgrond! (inclusief sneeuw)
Een foto sessie van onze bouwgrond? We wouden eerst wachten totdat er iets bijzonders zou gebeuren, zoals bijvoorbeeld het begin van de bouw.. Echter, ik vind sneeuw in november iets bijzonder (vervelend, koud en nadien erg vies). Dus, beste nieuwsgierige medemensen, vol trots presenteren wij U onze bouwgrond, inclusief bomen en (onze) sneeuw.
Dit is de zicht vanaf de overkant van de straat. Onze toekomstige overburen hadden niks door van mijn impromptu paparazzo uitspattingen, want hun voorgevel heeft geen deur maar enkele kleine ramen. Geen uitzondering hier in het lumburgsche, zeker niet bij huizen op grote wegen. Dat gaan wij dus mooi anders doen!
Wij gaan twee buren hebben, links hebben we vennootschapszetel en rechts staat een ééngezinswoning (zie onderstaande foto). Wie zien er naar uit om kennis te maken met onze buren en hopen later in pais en vree (en vooral veel rust) langs elkaar te kunnen 'wonen'.
Leuk detail: onze toekomstige buurvrouw is de zus van de vorige eigenares van onze bouwgrond. De oplettende kijker heeft waarschijnlijk al de fietsstalling gezien, nou beste mensen, die hoort bij de bushalte aan diens rechterkant. Die fietsstalling zal wegens veiligsheidsredenen moeten verhuizen tijdens de bouw. Een feit waar deze papparazzo niet om zal treuren.
Dit is de zicht vanaf de overkant van de straat. Onze toekomstige overburen hadden niks door van mijn impromptu paparazzo uitspattingen, want hun voorgevel heeft geen deur maar enkele kleine ramen. Geen uitzondering hier in het lumburgsche, zeker niet bij huizen op grote wegen. Dat gaan wij dus mooi anders doen!
Wij gaan twee buren hebben, links hebben we vennootschapszetel en rechts staat een ééngezinswoning (zie onderstaande foto). Wie zien er naar uit om kennis te maken met onze buren en hopen later in pais en vree (en vooral veel rust) langs elkaar te kunnen 'wonen'.
Leuk detail: onze toekomstige buurvrouw is de zus van de vorige eigenares van onze bouwgrond. De oplettende kijker heeft waarschijnlijk al de fietsstalling gezien, nou beste mensen, die hoort bij de bushalte aan diens rechterkant. Die fietsstalling zal wegens veiligsheidsredenen moeten verhuizen tijdens de bouw. Een feit waar deze papparazzo niet om zal treuren.
De voorlopige bouwplan is klaar
Onze voorlopige bouwplan is eindelijk klaar! We kiezen ervoor om onze bouwplan privé te houden behalve voor directe familieleden en goede vrienden. Echter, wie deze blog goed in de gaten houdt zal genoeg hints krijgen over de vormgeving en inhoud van onze toekomstige 'villatje'.
Met de voorlopige bouwplan kunnen we alvast langsgaan bij verschillende bedrijven om offertes op te vragen. Ons eerste doel is vooral het vinden van een goede aannemer, veranda/venster constructeur en een dakwerker. De moeilijkheid van ons bouwproject is dat deze drie perfect met elkaar moeten samenwerken en reeds lang voor de start van de werken bepaalde essentiële afspraken met elkaar moeten maken.
Onze architect werkt nu aan een gedetailleerde plan, voor het indienen aan het gemeentebestuur.
Met de voorlopige bouwplan kunnen we alvast langsgaan bij verschillende bedrijven om offertes op te vragen. Ons eerste doel is vooral het vinden van een goede aannemer, veranda/venster constructeur en een dakwerker. De moeilijkheid van ons bouwproject is dat deze drie perfect met elkaar moeten samenwerken en reeds lang voor de start van de werken bepaalde essentiële afspraken met elkaar moeten maken.
Onze architect werkt nu aan een gedetailleerde plan, voor het indienen aan het gemeentebestuur.
Abonneren op:
Posts (Atom)
